Monthly Archives: Αύγουστος 2012

Συνομωσιολογια στα χρoνια της Παρακμης: Kissinger (All time classics)

Image

 

Πόσες φορές έχω/έχετε πετύχει την παρακάτω φράση:

Χένρυ Κίσσινγκερ:»Ο λαός των Γκρεκών είναι αναρχικός και δύσκολος να τιθασευθή. Γι’ αυτό πρέπει να τον χτυπήσουμε βαθιά στις πολιτιστικές του ρίζες. Τότε ίσως αναγκασθεί να συμμορφωθεί. Εννοώ να πλήξουμε τη γλώσσα του, την θρησκεία του, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε την δυνατότητά του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει, ώστε να μην μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή, σε όλη αυτή την νευραλγική περιοχή στρατηγικής σημασίας για μας!

 

Αυτή η «φράση» γυροφέρνει σε status φίλων εδώ και χρόνια και διαβάζοντας κανείς την «Διπλωματία» του Kissinger αντιλαμβάνεται ότι μπορεί να του ανήκει η φράση. Και ώ του θαύματος: είναι Εβραίος! Η αλήθεια είναι ότι υπαινιγμούς για τον ρόλο του υπάρχουν ακόμη και στην ταινία «Charlie Wilson War» ή στον «Βιασμό της Ελληνικής Δημοκρατίας» του Α.Παπαχελά, άρα δεν αποτελεί ελληνική αποκλειστική φαντασίωση τύπου Λιακόπουλου. Αυτό που συνεχίζει να με προβληματίζει όπως πέφτω σε παρόμοια status είναι αν όντως πιστεύετε ότι για το σημερινό βόθρο που κατάντησε η χώρα (σε κάθε επίπεδο) φταίει o Kissinger, οι Αμερικάνοι, οι Σιονιστές ή όποιος κακός ανθέλληνας μας γυροφέρνει. Μοναχός μου παρατηρώ ότι η μόνη σοβαρή κατασκευαστική δραστηριότητα είναι η ανέγερση ναών, στο GRyoutube παίζει παντελίδης και πάολα, ο λαός τρέχει πίσω από Παΐσιους και γλεντάει όπου σταθεί και όπου βρεθεί;
 
Αλήθεια όταν οι «πρόγονοι μας» (τρομάρα μας) ήταν Superpower όπως η Αμερική στα χρόνια του Henry πως διαχειρίστηκαν την κυριαρχία τους; Επί Μεγα-Αλέκου; Επί Βυζαντίου; Διέδωσαν γλώσσα-θρήσκεια; ήταν «Ανθύπερσες»;;
 
Συμπέρασμα: το ότι είμαστε το «τσι…ουκι» των Αμερικανών στα Βαλκάνια, μάλλον δεν επηρεάστηκε από την επιδρομή των αμερικανικών προτύπων (Soft Power) και το οικονομικό-διοικητικό χάλι της χώρας δεν προήλθε από το γεγονός ότι μεταξύ Μαζωνάκη και Καλλίδη πετάνε και μία Rihanna για την ψυχή της μάνας τους. Η παραπάνω δήλωση λοιπόν ανήκει στην κατηγορία ΜΠΑΡΟΥΦΕΣ, είτε είναι δικιά του είτε όχι.. όπως και το όλο επιχείρημα περί ανθελληνισμού. Τουλάχιστον στη βαρύτητα που δίνεται.
 
Θα έγραφα και άλλα πολλά, μα έχουμε συνάντηση σε γνωστή μασονική στοά για να σφάζουμε μία παρθένα στο όνομα του Εωσφόρου.
Υ.Γ η παρθένα φημολογείται ότι ήταν επιλαχούσα για πρόσληψη στον ΟΣΕ και την προλάβαμε στο ΤΣΑΦ πριν παρκάρει στις ράγες του Θεσσαλονίκη-Έδεσσα μία αγελάδα, , ως εκδίκηση.
Οι φήμες που την ήθελαν αρραβωνιασμένη με τον εμπρηστή της Χίου θεωρούνται κακοήθειες

Νεα χρονια στην Ελλας του Αντωνης Σαμαρας

Image

Ο Αύγουστος μας αποχαιρετά, μαζί του και το «αθάνατο» ελληνικό καλοκαίρι. Αθάνατο όχι για τα φοκλόρ στοιχεία που συναντήσαμε στο διάβα μας προς τις παραλίες, την πατρογωνική γη, το εξοχικό ή ότι τέλος πάντων διέθεσε ο καθής στον ευατό του. Αλλά η χρόνια επιβεβαιωμένη αίσθηση για τα αδιάβλητα «τα μπάνια του λαού». Όσο και αν οι εξελίξεις τρέχουν σε τοπικό και διεθνές επίπεδο, μη γνωρίζοντας από άδειες, και αυτό το καλοκαίρι το κοντέρ έγραψε πολύ ηλιοθεραπεία (πότε δεν κατάλαβα την χρήση του δεύτερου συστατικού της λέξης, νομίζω ότι το sunbathing είναι πολιτικά ορθότερο) και τούρκικα σήριαλ, σαν άλλη «θερινή νάρκη». Η μάχη της επαναδιαπραγμάτευσης, όσο μπαρούφα και αν γνώριζαμε ενσυνείδητα ή υποσυνείδητα, έληξε με τα πρώτα μυνήματα από την Ευρώπη. Αν μία μνημονιακή κυβέρνηση αρκεί για να φέρει χαμόγελα και θετικά πρόσημα σε χρηματαγορές και συνόδους κορηφής, πόσο πιθανόν ήταν να οδηγήσουν την πρώτη σε επιβολή περικοπών 11,5 δις. Φυσική συνέχεια.

Με την νέα σεζόν(όπως στον τίτλο «Νέα χρονιά») να είναι προ των πυλών, το τελευταίο δεκαήμερο νιώθω σαν να βρίσκομαι στο μπαλκόνι μίας πολυκατοικίας στα όρια καταπάτησης του αιγιαλού βλέποντας το φθινοπωρινό μπουρίνι να γεμίζει άνισα ηλεκτρικά φορτία εντός του, στο βάθος του ορίζοντα, με σαφή κατεύθυνση προς την πόλη. Το χειρότερο απ’όλα δεν είναι ότι αντιλαμβάνομαι το προφανές: ότι τον «χειμώνα» (όπως συνηθίζεται να λέγονται στην Ελλάδα οι υπόλοιπες εποχές του χρόνου) θα τελεστεί το αναπόφεκτο, η θανάτωση του δημοσίου τομέα. Είναι εκείνα τα ηλιοκαμμένα πρόσωπα από τις βουτιές του σαββατοκύριακου που σου λένε – κουνώντας το κεφάλι τους ατέρμονα: Βασίλη ο χειμώνας θα είναι δύσκολος, τα μαγαζιά θα βελάξουνε! Ο κόσμος έχει την ανάγκη να ακούσει το αισιόδοξο μύνημα της κυβέρνησης, το πακέτο βοηθείας ή ό,τι άλλο, που θα έρθει το φθινώπορο και θα την βγάλουμε και φέτος.

Αμ δε!

Δεν έφτασε ακόμα το τέλος της πτώσης του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος.Η θυσίες του ελληνικού λαού δεν έγιναν ποτέ. Γιατί δεν ήταν θυσίες. Τουλάχιστον του μεγαλύτερου μέρους μιας ευρύτερης κρατικής μηχανής (νομίζω ότι ο ιστορικός του μέλλοντος δεν πρέπει να παραλείψει τον κοντόφθαλμο κρατιστή που νόμιζε ότι δημόσιο τομέας είναι όσοι άνθρωποι εργάζονται σε μία δεδομένη χρονική στιγμή σε αυτόν) που ζούσε με πιστώσεις και πίστη στο μοντέλο της φαυλοκρατίας. Τα τελευταία 2-3 χρόνια ζήσαμε την αποσυμπίεση του μονόπατου καταναλωτισμού που περιστρεφόταν από το τρίγωνο «καφετέρια – μάντρα αυτοκινήτων – φαρμακείο». Έτσι 4 καλοκαίρια μετά το περίφημο αφορολόγητο της όψιμης κυβέρνησης Καραμανλή στα SUV, η χώρα είναι πρώτη εξαγωγική σε μεταχειρισμένα υψηλού κυβισμού, ο «καφές» εξισώθηκε με την ευρωπαϊκή τιμή και στην τηλεόραση παίζει σποτάκια για τους «γιατρούς του ΕΟΠΠΥ».
Το «χειμωνιάτικο κοκτέιλ» προβλέπεται πιο spicy από το καλοκαιρινό. Η βία στην οποία συνηθίζουμε σαν ορφανά σε μεσοαφρικανικές χώρες σε περίοδο εμφυλίου, θα κυριαρχίσει ρίχνοντας τον όποιο διάλογο στα τάρταρα. Η ανεργία θα εκτοξευθεί με τη λήξη της τουστικής σεζόν που ακρωτιαριασμένη από τις εκλογικές αναμετρήσεις δεν έχει αποδώσει το κομπόδεμα των προηγουμένων ετών.

Όμως στους κύκλους της πολιτικής ελίτ κάτι φαίνεται να κινείται.Δεν είναι τυχαίο ότι εν μέσω καλοκαιρινής περιόδου ο «Ξένιος Ζευς» προσπαθεί να προλάβει τα χειρότερα. Και τα 11,5 δις βρέθηκαν και η «εφεδρία» – κατά τα φαινόμενα – δείχνει να προχωρά. Μήπως τελικά έχουμε να περιμένουμε πολλά από τον τελευταίο πιστό της Τρόικα; Δεν παύω να θεωρώ τον πρωθυπουργό πολιτικό μέσου βεληνεκούς. Αλλά, ταυτόχρονα, θα ήταν άδικο να αρνηθώ πως έγιναν πολλά περισσότερα από όσα είχαν γίνει από την προηγούμενη κυβέρνηση σε παρόμοιες χρονικές περιόδους. Χωρίς να ξεχνά κανείς το μηδενικό πολιτικό χρόνο που έχουμε σαν χώρα και σαν κοινωνία που έκαναν τα παραπάνω πιο επιβεβλημένα από ποτέ.

Την κοινωνική συναίνεση δεν την αντλήσατε ούτε από το ηγετικό σας προφίλ ούτε από ευρεία νίκη σε πρόσφατες εκλογές, κ.Σαμαρά. Εντούτοις, μπορείτε να την εκμεταλευθείτε και να αποχωρήσετε με μία αξιοσημείωτη υστεροφημία, μιας και πρωθυπουργός είστε. Επιτέλους.

Με ετικέτα , ,