Tag Archives: Σαμαράς

Κερδος σε καθε περίπτωση (1ος χρόνος τρικομματικη κυβερνηση)

Ο Μάιος περνούσε χωρίς ιδιαίτερες πολιτικές εξελίξεις. Η επικαιρότητα ήταν έρμαιο των διαθέσεων της Χρυσής Αυγής και των προκλήσεων που – εντέχνως – εκσφενδόνιζε κάθε τόσο ενισχύοντας την «δημοσκοπική» της επιρροή. Πολιτικές εκπομπές με «ξαναζεσταμένο» φαγητό για έξοδο από την κρίση στις άλλες χώρες σε πρόγραμμα στήριξης, υδρογονάνθρακες. Στην αξιωματική Αντιπολίτευση, η στασιμότητα που είχαν -και συνεχίζουν να έχουν- στα ανά περιόδους γκάλοπ σε συνδυασμό με τα λιμνάζοντα νερά της επικαιρότητας, ερμηνεύτηκε ως ευκαιρία για την εκκίνηση μιας εσωτερικής θεσμικής εκκαθάρισης από τις συνιστώσες.

Όμως το κλείσιμο της ΕΡΤ έμελλε να ξυπνήσει μέρες Μάιου – Ιουνίου των τελευταίων ετών. Τουλάχιστον στο τόξο του ανορθολογισμού και των αντιμνημονιακών δυνάμεων, με την εμμονική, πλέον, εξεγερσιακή τάση που τους χαρακτηρίζει, δόθηκε το σύνθημα για την ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ κατά πάντων! «Εμπρός για της γενιάς μας τα Πολυτεχνία..» και άλλα τέτοια όμορφα άρχισαν να αντηχούν εμπρός και εντός (!) του Ραδιομεγάρου. 

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω αν πριν το ανακοίνωση για το κλείσιμο της ΕΡΤ είχαν λάβει υπ’όψιν τους τα -ΑΚΡΩΣ ΕΝΘΑΡΡΥΝΤΙΚΑ- του πολιτικού βαρόμετρου της Public Issue, (υπ.αριθμ. 121) όμως κάπου διαφαίνεται το λιγότερο προφανές, ότι αποτελεί μέρος μία καταρτισμένη στρατηγικής ενδυνάμωσης του κυριαρχικού προφίλ της Νέας Δημοκρατίας ως φύσει ηγήτορα των συγκυβερνώντων. Φυσικά, κανείς δεν αμφιβάλλει ότι η επιλογή του Α.Κεδίκογλου βλάπτει επικοινωνιακά το εγχείρημα – τέτοιο λάθος δεν θα έκαναν οι επικοινωνιολόγοι του Καραμανλή. Πέρα από το ολίσθημα -εν μέρει- του «μαύρου» στην συχνότητα και η σχετική έλλειψη αναλυτικού προσχεδίου για την όποια «ΝΕΡΙΤ», πιστεύω το εγχείρημα σε δεύτερο χρόνο θα αποδώσει, αν δεν αποδίδει ήδη.

Θα αποδώσει σε όρους πολιτικού κεφαλαίου. Η «αποστασίες» στο χώρο της ΕΣΗΕΑ θύμισαν στο κοινό το «βρώμικο» του χώρου με τον οποίο η Νέα Δημοκρατία θέλει ή τουλάχιστον δείχνει και επιμένει να τα βάλει. Παράλληλα, η πολυήμερη απεργία στα ΜΜΕ υπενθύμισε σε όλους μας,  εµού συµπεριλαµβανοµένου, ποια τακτική -σαν τυπική ΔΕΚΟ- ακολουθούσε η ΕΡΤ κάθε φορά που έπεφτε στο τραπέζι τυχόν αναδιάρθρωσή της. Κατέδειξαν οι ίδιοι – οδηγώντας όλο τον δημοσιογραφικό κόσμο σε απεργία- το ψευδή ισχυρισμό τους: πως ήταν διαθέσιμοι για διάλογο και δεν προκάλεσαν το «βίαιο κλείσιμο της ΕΡΤ»

Έρχεται λοιπόν και η απόφαση του ΣτΕ να νομιμοποιήσει -μετά από παλινωδίες- την μετάβαση στον νέο οργανισμό. Πιθανότατα, το πάτημα που αναζητούσαν οι κυβερνητικοί και απέφυγαν την πεπατημένη του κοινοβουλίου&δημόσιας διαβούλευσης εντοπίζεται ακριβώς σε αυτή την απόφαση. Μάλιστα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως «όχημα» στο να περάσει η συναινετική πρόταση Σαμαρά.

Ποια είναι λοιπόν τα ενδεχόμενα:

  1. Σε περίπτωση πλήρους αδιαλλαξίας από την πλευρά Κουβέλη- Βενιζέλου (νέα συνάντηση Τετάρτη 19/6) η ΝΔ θα αποτελέσει κατ’εικόνα και καθ’ομοίωση ο εναπομείναν φορέας του Ευρωπαϊκού κελεύσματος. Συσπειρώνοντας ταυτοχρόνως γύρω της όλους τους κατοίκους της «πολυκατοικίας» και εξωστρακίζοντας Πα.Σο.Κ και Δημ.Αρ, αποδομώντας τη βάση τους προς όφελός της.
  2. Στο πιθανότερο , όπως όλα δείχνουν, σενάριο της συναίνεσης η ΝΔ θα φανεί εξίσου κερδισμένοι. Αφενός, διατηρώντας την ηρεμία στη χώρα αποφεύγοντας την επανάληψη εκλογών (μιας και μόλις προχθές συμπλήρωσε ένα χρόνο ως κυβέρνηση) βάσει των υποχωρήσεων στην τριμερή διαβούλευση με τους κυβερνητικούς εταίρους. Αφετέρου, θα είναι η πρώτη φορά στα χρονικά της μεταπολίτευσης, που η πολιτική ηγεσία προχώρησε σε κατάργηση ενός πυλώνα κρατισμού, όπως η ΕΡΤ. Θυμίζω ότι ακόμη και οι Ολυμπιακές Αερογραμμές κόστισαν περισσότερο από 2δις ευρώ στον κρατικό προϋπολογισμό στο στάδιο της αποκρατικοποίησης.

Υ.Γ Συγχαρητήρια στην Αλέκα Παπαρήγα για την αποκατάσταση της αλήθειας

Υ.Γ Αναμένω με ενδιαφέρον το Πολιτικό Βαρόμετρο 122 της Public Issue

Advertisements
Με ετικέτα , , , , , , , , , ,

Νεα χρονια στην Ελλας του Αντωνης Σαμαρας

Image

Ο Αύγουστος μας αποχαιρετά, μαζί του και το «αθάνατο» ελληνικό καλοκαίρι. Αθάνατο όχι για τα φοκλόρ στοιχεία που συναντήσαμε στο διάβα μας προς τις παραλίες, την πατρογωνική γη, το εξοχικό ή ότι τέλος πάντων διέθεσε ο καθής στον ευατό του. Αλλά η χρόνια επιβεβαιωμένη αίσθηση για τα αδιάβλητα «τα μπάνια του λαού». Όσο και αν οι εξελίξεις τρέχουν σε τοπικό και διεθνές επίπεδο, μη γνωρίζοντας από άδειες, και αυτό το καλοκαίρι το κοντέρ έγραψε πολύ ηλιοθεραπεία (πότε δεν κατάλαβα την χρήση του δεύτερου συστατικού της λέξης, νομίζω ότι το sunbathing είναι πολιτικά ορθότερο) και τούρκικα σήριαλ, σαν άλλη «θερινή νάρκη». Η μάχη της επαναδιαπραγμάτευσης, όσο μπαρούφα και αν γνώριζαμε ενσυνείδητα ή υποσυνείδητα, έληξε με τα πρώτα μυνήματα από την Ευρώπη. Αν μία μνημονιακή κυβέρνηση αρκεί για να φέρει χαμόγελα και θετικά πρόσημα σε χρηματαγορές και συνόδους κορηφής, πόσο πιθανόν ήταν να οδηγήσουν την πρώτη σε επιβολή περικοπών 11,5 δις. Φυσική συνέχεια.

Με την νέα σεζόν(όπως στον τίτλο «Νέα χρονιά») να είναι προ των πυλών, το τελευταίο δεκαήμερο νιώθω σαν να βρίσκομαι στο μπαλκόνι μίας πολυκατοικίας στα όρια καταπάτησης του αιγιαλού βλέποντας το φθινοπωρινό μπουρίνι να γεμίζει άνισα ηλεκτρικά φορτία εντός του, στο βάθος του ορίζοντα, με σαφή κατεύθυνση προς την πόλη. Το χειρότερο απ’όλα δεν είναι ότι αντιλαμβάνομαι το προφανές: ότι τον «χειμώνα» (όπως συνηθίζεται να λέγονται στην Ελλάδα οι υπόλοιπες εποχές του χρόνου) θα τελεστεί το αναπόφεκτο, η θανάτωση του δημοσίου τομέα. Είναι εκείνα τα ηλιοκαμμένα πρόσωπα από τις βουτιές του σαββατοκύριακου που σου λένε – κουνώντας το κεφάλι τους ατέρμονα: Βασίλη ο χειμώνας θα είναι δύσκολος, τα μαγαζιά θα βελάξουνε! Ο κόσμος έχει την ανάγκη να ακούσει το αισιόδοξο μύνημα της κυβέρνησης, το πακέτο βοηθείας ή ό,τι άλλο, που θα έρθει το φθινώπορο και θα την βγάλουμε και φέτος.

Αμ δε!

Δεν έφτασε ακόμα το τέλος της πτώσης του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος.Η θυσίες του ελληνικού λαού δεν έγιναν ποτέ. Γιατί δεν ήταν θυσίες. Τουλάχιστον του μεγαλύτερου μέρους μιας ευρύτερης κρατικής μηχανής (νομίζω ότι ο ιστορικός του μέλλοντος δεν πρέπει να παραλείψει τον κοντόφθαλμο κρατιστή που νόμιζε ότι δημόσιο τομέας είναι όσοι άνθρωποι εργάζονται σε μία δεδομένη χρονική στιγμή σε αυτόν) που ζούσε με πιστώσεις και πίστη στο μοντέλο της φαυλοκρατίας. Τα τελευταία 2-3 χρόνια ζήσαμε την αποσυμπίεση του μονόπατου καταναλωτισμού που περιστρεφόταν από το τρίγωνο «καφετέρια – μάντρα αυτοκινήτων – φαρμακείο». Έτσι 4 καλοκαίρια μετά το περίφημο αφορολόγητο της όψιμης κυβέρνησης Καραμανλή στα SUV, η χώρα είναι πρώτη εξαγωγική σε μεταχειρισμένα υψηλού κυβισμού, ο «καφές» εξισώθηκε με την ευρωπαϊκή τιμή και στην τηλεόραση παίζει σποτάκια για τους «γιατρούς του ΕΟΠΠΥ».
Το «χειμωνιάτικο κοκτέιλ» προβλέπεται πιο spicy από το καλοκαιρινό. Η βία στην οποία συνηθίζουμε σαν ορφανά σε μεσοαφρικανικές χώρες σε περίοδο εμφυλίου, θα κυριαρχίσει ρίχνοντας τον όποιο διάλογο στα τάρταρα. Η ανεργία θα εκτοξευθεί με τη λήξη της τουστικής σεζόν που ακρωτιαριασμένη από τις εκλογικές αναμετρήσεις δεν έχει αποδώσει το κομπόδεμα των προηγουμένων ετών.

Όμως στους κύκλους της πολιτικής ελίτ κάτι φαίνεται να κινείται.Δεν είναι τυχαίο ότι εν μέσω καλοκαιρινής περιόδου ο «Ξένιος Ζευς» προσπαθεί να προλάβει τα χειρότερα. Και τα 11,5 δις βρέθηκαν και η «εφεδρία» – κατά τα φαινόμενα – δείχνει να προχωρά. Μήπως τελικά έχουμε να περιμένουμε πολλά από τον τελευταίο πιστό της Τρόικα; Δεν παύω να θεωρώ τον πρωθυπουργό πολιτικό μέσου βεληνεκούς. Αλλά, ταυτόχρονα, θα ήταν άδικο να αρνηθώ πως έγιναν πολλά περισσότερα από όσα είχαν γίνει από την προηγούμενη κυβέρνηση σε παρόμοιες χρονικές περιόδους. Χωρίς να ξεχνά κανείς το μηδενικό πολιτικό χρόνο που έχουμε σαν χώρα και σαν κοινωνία που έκαναν τα παραπάνω πιο επιβεβλημένα από ποτέ.

Την κοινωνική συναίνεση δεν την αντλήσατε ούτε από το ηγετικό σας προφίλ ούτε από ευρεία νίκη σε πρόσφατες εκλογές, κ.Σαμαρά. Εντούτοις, μπορείτε να την εκμεταλευθείτε και να αποχωρήσετε με μία αξιοσημείωτη υστεροφημία, μιας και πρωθυπουργός είστε. Επιτέλους.

Με ετικέτα , ,